🇨🇦 مونترال

مونترال در میان شهرهای کانادا یک استثنا است. خیابان‌های سنگفرش، معماری قرن نوزدهمی، کافه‌های فرانسوی، و یک ریتم زندگی که شباهتش به پاریس و رم بیشتر از شباهتش به تورنتو است. برای ایرانی‌هایی که آرزوی زندگی اروپایی داشتند اما به دلایلی به کانادا آمدند، مونترال اغلب نزدیک‌ترین چیز به آن رویاست.

اجاره در مونترال هنوز به طور قابل توجهی ارزان‌تر از تورنتو و ونکوور است - یکی از دلایلی که موج جدید مهاجران ایرانی به سمت کبک می‌آید. این تفاوت قیمت می‌تواند تفاوتی واقعی در کیفیت زندگی ایجاد کند: امکان زندگی در آپارتمان بزرگ‌تر، آرامش مالی بیشتر، و فضایی برای ساختن زندگی بدون اضطراب مزمن مالی.

جامعه ایرانی مونترال متفاوت از سایر شهرهای کانادا است - اغلب تحصیل‌کرده‌تر، چندزبانه‌تر، و گاهی فرهنگی‌تر. حضور دانشگاه‌های قوی مثل مک‌گیل و UdeM و کنکوردیا یعنی موج پیوسته‌ای از دانشجویان ایرانی، که جامعه را جوان و پویا نگه می‌دارند.

«قانون ۱۰۱» - قانون اساسی کبک درباره زبان فرانسوی - برای مهاجران ایرانی یک واقعیت روزانه است که نباید کم‌اهمیتش دانست. در ادارات دولتی، در محیط کار رسمی، در آموزش فرزندان - فرانسه نه یک انتخاب بلکه ضرورت است. این فشار زبانی روی دوش کسی که قبلاً انگلیسی یاد گرفته بود، می‌تواند خسته‌کننده باشد: «چرا باز هم باید زبان جدید یاد بگیرم؟»

جدایی فرهنگی بین کبک و باقی کانادا واقعی است. کبک تاریخ، هویت، و سیاست خاص خودش را دارد. برای مهاجر ایرانی که تازه آمده، فهمیدن این تنش‌ها - استقلال‌طلبی کبک، رابطه پیچیده با اوتاوا، حساسیت‌های مذهبی پیرامون لائیسیته - لایه اضافی پیچیدگی است که در سایر استان‌های کانادا با آن مواجه نمی‌شدی.

«قانون ۲۱» کبک که نشانه‌های مذهبی را در مشاغل دولتی ممنوع کرده، برای زنان مسلمان ایرانی (یا کسانی که چنین درک می‌شوند) می‌تواند چالش‌های واقعی شغلی ایجاد کند. حتی اگر شخصاً تحت تأثیر نباشی، فضای عمومی پیرامون هویت مسلمان-خاورمیانه‌ای در کبک گاهی ناراحت‌کننده است.

زندگی در مونترال یعنی هر روز در سه دنیا ناوبری کردن: فارسی در خانه، فرانسه در اداره و محله، انگلیسی در کسب‌وکار و رسانه‌های آمریکای شمالی. این چندزبانگی برای فرزندان یک ثروت بزرگ است - اما برای والدین گاهی منبع نگرانی. آیا فرزندانم فارسی را فراموش می‌کنند؟ آیا فرانسه‌شان به اندازه کافی خوب می‌شود؟ آیا در این تعدد زبانی هویتشان شکل می‌گیرد یا گم می‌شود؟

زمستان مونترال یکی از سخت‌ترین زمستان‌های شهرهای بزرگ جهان است. دمای منهای ۲۵، بادهایی که از سن‌لورنس می‌وزد، برف‌هایی که گاهی به یک متر می‌رسد. سیستم زیرزمینی «شهر زیرین» مونترال جوابی به همین زمستان است - یک شبکه عظیم از مغازه‌ها و دفترهای زیرزمینی به هم متصل. اما این انزوای زمستانی هم سختی روحی خودش را دارد.

روحیه مونترالی اغلب گرم‌تر از تورنتو یا ونکوور است. کبکی‌ها مهربان هستند، صریح هستند، و در مهمانی‌ها به‌سرعت گرم می‌گیرند. این می‌تواند برای ایرانی‌هایی که از سردی فرهنگی شکایت دارند، یک تجربه تازه باشد. اما این گرمی هم سطح خودش را دارد، و عبور از آن به دوستی واقعی همان مدت زمان معمولی را می‌برد.