افسردگی در مهاجران افغانستانی: وقتی همه چیز بیمعنا میشود
مهاجرت و پناهجوییافسردگی یکی از شایعترین مشکلات در میان مهاجران افغانستانی است، اما بسیاری از ما اسمی برای آن نداریم. میگوییم دلم گرفته، حوصله ندارم، فکرم خراب است، یا میگوییم بدنم درد میکند و خستهام. در فرهنگ ما حرف زدن درباره غم اغلب از راه بدن انجام میشود و همین باعث میشود سالها بدون…
افسردگی یکی از شایعترین مشکلات در میان مهاجران افغانستانی است، اما بسیاری از ما اسمی برای آن نداریم. میگوییم دلم گرفته، حوصله ندارم، فکرم خراب است، یا میگوییم بدنم درد میکند و خستهام. در فرهنگ ما حرف زدن درباره غم اغلب از راه بدن انجام میشود و همین باعث میشود سالها بدون تشخیص بماند.
افسردگی چه شکلی است
- احساس غم یا خالی بودن در بیشتر روزها
- از دست دادن علاقه به چیزهایی که قبلاً لذتبخش بودند
- خستگی شدید حتی بدون کار سنگین
- مشکل خواب، چه کمخوابی چه خواب زیاد
- تغییر اشتها و وزن
- مشکل تمرکز و فراموشی
- احساس بیارزشی، شرم یا گناه
- فکر کردن به مرگ یا اینکه ای کاش تمام شود
اگر بیشتر این نشانهها بیش از دو هفته ادامه دارد، این دیگر فقط ناراحتی موقتی نیست.
چرا در جامعه ما شایع است
در یک بررسی ملی در آلمان روی ۲۶۳۹ پناهنده بزرگسال، حدود ۴۱ درصد کل نمونه درجاتی از پریشانی روانی داشتند، اما در افراد افغانستانی این رقم به حدود ۶۱ درصد میرسید. زنان، افراد بالای ۵۵ سال، کسانی که زیر تهدید اخراج بودند و کسانی که در خوابگاه پناهجویی زندگی میکردند وضعیت بدتری داشتند. توجه کنید این عدد نتیجه یک ابزار غربالگری است و به معنای تشخیص قطعی بیماری در ۶۱ درصد افراد نیست، اما شدت مسئله را نشان میدهد.
در پژوهشی روی ۳۰۵ پناهجو و پناهنده افغانستانی در اتریش نیز حدود ۵۸ درصد نشانههای افسردگی و حدود ۵۳ درصد نشانههای اضطراب داشتند. یعنی این تجربه فردی و استثنایی نیست، بلکه الگوی رایج یک جامعه زیر فشار است.
افسردگی ما اغلب دلایل بیرونی دارد
مطالعهای کیفی روی مهاجران افغانستانی نشان داد خود افراد علت افسردگی را در چیزهایی مثل جدایی از خانواده، افت جایگاه اجتماعی، تعارض فرهنگی و مشکلات زبان میبینند، نه صرفاً در تروما. این دیدگاه دقیق است و با شواهد پژوهشی هم میخواند.
چه کاری کمک میکند
- ساختار روزانه بسازید. ساعت ثابت بیدار شدن، یک وعده غذای گرم، یک بیرون رفتن کوتاه. افسردگی با بیساختاری تغذیه میشود.
- روزی بیست دقیقه پیادهروی. اثر آن بر خلق در پژوهشها ثابت شده است.
- با یک نفر صحبت کنید، حتی تلفنی. انزوا افسردگی را عمیقتر میکند.
- انتظار نداشته باشید یکشبه خوب شوید. هدف کوچک و قابل انجام بگذارید.
- اگر نشانهها بیش از دو هفته ادامه دارد یا فکر آسیب به خود دارید، حتماً کمک حرفهای بگیرید. رواندرمانی و در مواردی دارو مؤثر است و در بیشتر کشورهای اروپایی پوشش بیمه دارد.
مطالعه بیشتر
- سلامت روان مهاجران و پناهندگان افغانستانی در اروپا
- چرا رسیدن به کشور امن پایان رنج نیست: بار روانی بعد از مهاجرت
- چطور در اروپا کمک روانشناختی بگیریم: موانع زبان، انگ و مسیر عملی
منابع
- پژوهش ملی پریشانی روانی پناهندگان در آلمان
- مطالعه سلامت روان پناهجویان و پناهندگان افغانستانی در اتریش
- مطالعه کیفی درباره درک افغانها از افسردگی، تروما و فشارهای اسکان مجدد
- راهنمای سلامت روان مهاجران، دولت بریتانیا
این متن جایگزین ارزیابی و درمان تخصصی نیست. اگر نشانههای شما شدید است یا به آسیب زدن به خودتان فکر میکنید، همان روز با پزشک عمومی، اورژانس یا خط بحران کشوری که در آن زندگی میکنید تماس بگیرید.
اگر ترجیح میدهید با یک درمانگر فارسیزبان صحبت کنید، میتوانید درمانگران اموترال را ببینید و یک جلسه آنلاین رزرو کنید.