🇨🇭 بازل

بسیاری از شاغلان بازل در آلمان یا فرانسه زندگی می‌کنند و هر روز از مرز عبور می‌کنند، چون اجاره آن‌سوی مرز کسری از این‌سوست. این محاسبه منطقی است، اما یک پیامد دارد: کشوری که در آن کار می‌کنی، کشوری که در آن می‌خوابی، و کشوری که از آن آمده‌ای، هیچ‌کدام کامل خانه نیستند.

برای مهاجر ایرانی که پیش از این هم یک بار ریشه‌اش کنده شده، این پراکندگی جغرافیایی می‌تواند همان حس بی‌جایی را تشدید کند - نه به این دلیل که جای بدی است، بلکه به این دلیل که هیچ جایی کاملاً مال تو نیست.

صنعت دارو و دانشگاه بازل با قراردادهای پروژه‌ای کار می‌کنند. دو سال، سه سال، وابسته به بودجه یک پروژه مشخص. برای پژوهشگر ایرانی این یعنی هر بار که تازه در جایی مستقر شده‌ای، پرسش تمدید دوباره سر بلند می‌کند.

اضطراب تمدید قرارداد در ترکیب با وابستگی مجوز اقامت به همان قرارداد، یک استرس مزمن می‌سازد که با موفقیت علمی از بین نمی‌رود. آدم می‌تواند مقاله خوب چاپ کند و هم‌زمان شب‌ها خوابش نبرد.

مانند سراسر سوئیس، روان‌درمانی با تجویز پزشک زیر پوشش بیمه پایه است، با فرانشیز انتخابی و ده درصد سهم شخصی. در شهری به اندازه بازل، شمار درمانگران انگلیسی‌زبان محدود است و فارسی‌زبان عملاً وجود ندارد.

اگر آن‌سوی مرز زندگی می‌کنی، مسئله پیچیده‌تر هم می‌شود: کدام سیستم، کدام بیمه، کدام کشور. درمان آنلاین این گره جغرافیایی را کامل باز می‌کند.