🇦🇪 دبی

دبی برای ایرانیان جای غریبی نیست. پیوند بازرگانان ایرانی با این شهر قدمتی دیرینه دارد و محله تاریخی بستکیه با بادگیرهایش، یادآور همان پیوند قدیمی با بندرهای جنوب ایران است. امروز صدای فارسی در مراکز خرید، رستوران‌های ایرانی، و دفترهای شرکت‌ها به‌راحتی شنیده می‌شود و پرواز تا ایران کوتاه است. همین نزدیکی، دبی را از بیشتر مقصدهای مهاجرت متمایز می‌کند: می‌توانی برای عید برگردی، خانواده می‌توانند به دیدنت بیایند.

اما همین نزدیکی گاهی فریبنده است. خیلی‌ها با این تصور می‌آیند که «دبی که غربت نیست» — و بعد متوجه می‌شوند که دلتنگی و احساس بی‌ریشگی، به کیلومتر ربطی ندارد. زندگی در دبی معمولاً به اقامتی گره خورده که به کار وابسته است؛ کمتر کسی احساس می‌کند «برای همیشه» اینجاست. این موقتی‌بودنِ همیشگی، ساختن دوستی‌های عمیق و برنامه‌ریزی بلندمدت را سخت می‌کند - چرا ریشه بدوانی وقتی نمی‌دانی سال بعد کجایی؟

جامعه‌ی ایرانی دبی هم متنوع است: از خانواده‌های بازرگان قدیمی تا متخصصان جوانی که تازه رسیده‌اند. این تنوع فرصت است، اما جای یک جامعه‌ی منسجم و صمیمی را همیشه پر نمی‌کند.

دبی شهر مقایسه است. ماشین‌ها، برندها، عکس‌های اینستاگرامی - همه‌چیز طوری چیده شده که موفقیت را با داشته‌ها بسنجی. برای خیلی از ایرانیان ساکن دبی، این مقایسه‌ی دائمی به اضطرابی آرام و همیشگی تبدیل می‌شود: احساس اینکه هرچه داری کافی نیست و هر لحظه ممکن است عقب بمانی.

فشار کاری هم واقعی است. ساعت‌های طولانی، رقابت شدید، و این آگاهی که اقامتت به شغلت بسته است، یعنی از دست دادن کار فقط یک اتفاق شغلی نیست - کل زندگی‌ات در این شهر را زیر سؤال می‌برد. این ناامنی پنهان، حتی وقتی همه‌چیز خوب پیش می‌رود، در پس‌زمینه‌ی ذهن می‌ماند.

و بعد گرما: گرمای شدید در بخشی از سال می‌تواند زمان حضور در فضای باز و فعالیت‌های روزمره را محدود کند؛ مسئله‌ای که برای برخی افراد بر سبک زندگی و احساس انزوا اثر می‌گذارد.

در چنین فضایی، صحبت کردن درباره‌ی حال بد هنوز برای خیلی‌ها تابوست. در شهری که همه «موفق» به نظر می‌رسند، گفتن اینکه «خوب نیستم» شجاعت می‌خواهد.

شاید در دبی مشاور و روانشناس کم نباشد، اما درمان به زبان مادری چیز دیگری است. وقتی از «آبرو»، «تعارف» یا فشار خانواده حرف می‌زنی، نمی‌خواهی اول مجبور باشی فرهنگت را ترجمه کنی. جلسه‌ی آنلاین به فارسی یعنی از همان دقیقه‌ی اول، درباره‌ی خودِ مسئله حرف بزنی، نه درباره‌ی پیش‌زمینه‌اش.

آنلاین بودن جلسه‌ها یک مزیت عملی هم دارد که در دبی اهمیت ویژه دارد: محرمانگی. در جامعه‌ای که همه همدیگر را می‌شناسند و رفت‌وآمدها دیده می‌شود، خیلی‌ها ترجیح می‌دهند جلسه‌ی درمان را از خانه یا دفتر خودشان برگزار کنند، بدون نگرانی از اینکه چه کسی آن‌ها را در سالن انتظار می‌بیند.

اختلاف ساعت هم مشکلی نیست: ساعت دبی به ساعت ایران و اروپای مرکزی نزدیک است و درمانگران اموترال زمان‌های آزادشان را به وقت محلی تو می‌بینی و رزرو می‌کنی. جلسه‌ها ویدیویی، امن و رمزگذاری‌شده هستند.