🇦🇺 آدلاید

آدلاید برای خیلی‌ها شهر ایده‌آل زندگی خانوادگی است: خانه‌های ارزان‌تر از سیدنی و ملبورن، ترافیک کم، ساحل و تاکستان‌ها در فاصله‌ی کوتاه. اما برای بخشی از ایرانیان این شهر، آمدن به آدلاید بیش از آنکه انتخاب باشد، شرط بود.

از سال ۲۰۱۹ کل استرالیای جنوبی، از جمله آدلاید، برای ویزاهای مهارتی منطقه‌ای «منطقه‌ی مشخص‌شده» است. بسیاری از مهاجران با تعهد زندگی و کار در همین منطقه آمده‌اند و مسیر اقامت دائمشان به ماندن در آن گره خورده. سال‌هایی که در آن نمی‌توانی به شهری بروی که دوستانت آنجا هستند یا فرصت شغلی بهتری دارد، حس «گیر افتادن» را به زندگی آرام اضافه می‌کند.

جامعه‌ی ایرانی آدلاید کوچک است. خوبی‌اش صمیمیت است: همه همدیگر را می‌شناسند. سختی‌اش هم همین است: وقتی همه همدیگر را می‌شناسند، گفتن اینکه «حالم خوب نیست» ساده نیست.

در شهری که همه‌چیز آهسته پیش می‌رود، فکرها فرصت بیشتری برای بلند شدن دارند. تازه‌واردی که از تهران پرهیاهو آمده، ممکن است سکوت عصرهای آدلاید را اول آرامش ببیند و بعد تنهایی. فرصت‌های شغلی تخصصی هم محدودتر از شهرهای بزرگ است و کار پیدا کردن در رشته‌ی خود گاهی زمان زیادی می‌برد.

تابستان‌های آدلاید گرم است و موج‌های گرمای چندروزه که دما را از چهل درجه بالاتر می‌برند، برای شهر ناآشنا نیست. زمستان‌ها ملایم اما خاکستری‌اند.

و مثل همه‌جای استرالیا، فصل‌ها برعکس است. نوروز در پاییز می‌رسد، وقتی برگ‌ها می‌ریزند و نه وقتی شکوفه‌ها باز می‌شوند، و شب یلدا یکی از کوتاه‌ترین شب‌های سال است. جزئیات کوچکی است، اما برای خیلی‌ها یادآوری هر ساله‌ی این است که چقدر از خانه دورند.

در شهری که جامعه‌ی ایرانی کوچک است، محرمانگی اهمیت ویژه‌ای دارد. جلسه‌ی آنلاین یعنی هیچ‌کس شما را در سالن انتظار مطبی نمی‌بیند و درمانگرتان عضو همان حلقه‌ی کوچک آشنایان نیست. جلسه را از خانه یا هر جای امن دیگری برگزار می‌کنید.

روانشناس فارسی‌زبان در آدلاید به‌سختی پیدا می‌شود. با اموترال، درمانگر فارسی‌زبانی را بر اساس تخصصش انتخاب می‌کنید و زمان‌های آزادش را به وقت آدلاید می‌بینید؛ عصرهای آدلاید با ظهر ایران و صبح اروپا هم‌زمان است.