رفتن به محتوای اصلی
تنهایی در قلب اروپا: انزوای اجتماعی مهاجران افغانستانی

تنهایی در قلب اروپا: انزوای اجتماعی مهاجران افغانستانی

تیم فنی اموترال
مهاجرت و پناهجویی

در افغانستان کمتر کسی تنها بود. همسایه بدون خبر قبلی می‌آمد، فامیل نزدیک بود، غم و شادی جمعی بود. در اروپا خیلی از ما برای اولین بار در زندگی تجربه می‌کنیم که یک هفته بگذرد و کسی زنگ نزند. این تغییر برای ذهن انسان کوچک نیست.

در افغانستان کمتر کسی تنها بود. همسایه بدون خبر قبلی می‌آمد، فامیل نزدیک بود، غم و شادی جمعی بود. در اروپا خیلی از ما برای اولین بار در زندگی تجربه می‌کنیم که یک هفته بگذرد و کسی زنگ نزند. این تغییر برای ذهن انسان کوچک نیست.

تنهایی چطور به سلامت روان آسیب می‌زند

در پیمایش ملی آلمان دیده شد مردان مجردی که بدون همسر و فرزند در کشور زندگی می‌کردند نسبت به مردانی که خانواده هسته‌ای‌شان همراهشان بود، بیشتر در معرض پریشانی روانی بودند. در مطالعه نوجوانان و کودکان پناهجو نیز سطح پایین‌تر حمایت اجتماعی در کشور میزبان و تسلط کمتر بر زبان آلمانی با پریشانی روانی بیشتر همراه بود.

یعنی حمایت اجتماعی فقط یک چیز خوب نیست، یک عامل محافظ واقعی است. همان‌طور که سازمان جهانی بهداشت هم تأکید می‌کند، احساس تعلق و شبکه اجتماعی یکی از موضوعات کلیدی سلامت روان مهاجران است.

چرخه‌ای که باید شکسته شود

تنهایی و افسردگی همدیگر را تغذیه می‌کنند. وقتی افسرده‌ایم حوصله دیدن کسی را نداریم، وقتی کسی را نمی‌بینیم افسرده‌تر می‌شویم. زبان هم همین‌طور است: چون خوب حرف نمی‌زنیم خجالت می‌کشیم، چون حرف نمی‌زنیم زبانمان بهتر نمی‌شود.

راه‌های عملی برای شکستن انزوا

  • یک فعالیت ثابت هفتگی انتخاب کنید که حضور شما در آن اجباری باشد. کلاس، تیم ورزشی، کار داوطلبانه یا انجمن فرهنگی.
  • کار داوطلبانه یکی از بهترین مسیرها است. هم زبان تمرین می‌شود، هم رابطه ساخته می‌شود، هم احساس مفید بودن برمی‌گردد.
  • فقط دنبال جمع افغانستانی نباشید و فقط از آن هم فرار نکنید. هر دو لازم‌اند: جامعه خودی برای احساس تعلق و جامعه میزبان برای زبان و آینده شغلی.
  • با همسایه‌ها سلام و احوال‌پرسی ساده را شروع کنید. روابط بزرگ از تماس‌های کوچک ساخته می‌شوند.
  • اگر مدت طولانی است با کسی حرف نزده‌اید، از گروه‌های حمایتی یا مراکز اجتماعی محلی کمک بگیرید. در اغلب شهرهای اروپایی چنین مراکزی رایگان هستند.

مطالعه بیشتر

منابع

این متن جایگزین ارزیابی و درمان تخصصی نیست. اگر نشانه‌های شما شدید است یا به آسیب زدن به خودتان فکر می‌کنید، همان روز با پزشک عمومی، اورژانس یا خط بحران کشوری که در آن زندگی می‌کنید تماس بگیرید.

اگر ترجیح می‌دهید با یک درمانگر فارسی‌زبان صحبت کنید، می‌توانید درمانگران اموترال را ببینید و یک جلسه آنلاین رزرو کنید.