IFS بخشها را معمولاً در سه گروه میبیند: «مدیرها» که سعی میکنند از قبل همه چیز را کنترل کنند، «آتشنشانها» که وقتی درد بالا میآید سریع آن را خاموش میکنند (گاهی با رفتارهای پرهزینه)، و «تبعیدیها» که بخشهای زخمیاند و درد قدیمی را حمل میکنند.
درمانگر کمک میکند به جای یکی شدن با یک بخش، با کنجکاوی به آن نگاه کنید و بپرسید: از چه چیزی میترسد؟ میخواهد از تو در برابر چه محافظت کند؟ وقتی بخشهای محافظ احساس امنیت کنند، کمکم اجازه میدهند به بخشهای زخمی نزدیکتر شوید و باری را که حمل میکنند سبکتر کنید.
این کار آرام و با اجازهٔ خود بخشها پیش میرود و به همین دلیل بسیاری آن را رویکردی ملایم میدانند.