اساس کار «تداعی آزاد» است: شما هرچه به ذهنتان میآید را میگویید، بدون اینکه آن را سانسور یا مرتب کنید. درمانگر با دقت گوش میدهد و گاهی تفسیری ارائه میکند، یعنی پیوندی میان آنچه میگویید و معنایی که ممکن است پشت آن باشد.
«انتقال» در این روش جایگاه مهمی دارد. احساسها و انتظارهایی که از رابطههای گذشته در ما ماندهاند، به رابطه با درمانگر منتقل میشوند. درمانگر به این احساسها، و همینطور به احساسهای خودش در جلسه، توجه میکند و از آنها برای فهم بهتر شما استفاده میکند.
ثبات چارچوب، یعنی ساعت ثابت، طول ثابت جلسه و قواعد روشن، خودش بخشی از درمان است. این چارچوب فضایی امن میسازد تا موضوعهای دشوار بهتدریج و با فاصلهٔ امن بیان شوند.