روانکاوی معاصر هنوز به ناخودآگاه، رؤیاها و تأثیر گذشته اهمیت میدهد، اما تأکید را بر «اینجا و اکنون» رابطهٔ درمانی میگذارد. آنچه بین شما و درمانگر رخ میدهد، مثل سوءتفاهم، دلخوری یا نزدیکی، فرصتی است برای دیدن الگوهایی که در زندگی بیرون هم تکرار میشوند.
درمانگر در این رویکرد ممکن است گاهی احساس یا تجربهٔ خودش در جلسه را، به شکلی سنجیده، با شما در میان بگذارد. همچنین به همدلی، درک تجربهٔ ذهنی شما و ترمیم شکافهایی که در رابطه پیش میآید اهمیت زیادی داده میشود.
زمینههای فرهنگی، اجتماعی و خانوادگی هم جدی گرفته میشوند. برای مثال تجربهٔ مهاجرت، زبان، تبعیض یا انتظارهای خانواده بهعنوان بخشی از دنیای درونی شما دیده میشود، نه حاشیهای بیاهمیت.