در روزهای اول، درمان بیشتر به آرام کردن طوفان احساسات و مراقبت از خود میپردازد: خواب، کار، فرزندان و اینکه چه کسی در اطراف از شما حمایت میکند. تصمیمهای بزرگ معمولاً بهتر است در وضعیت آرامتری گرفته شوند.
اگر هر دو نفر بخواهند روی رابطه کار کنند، زوجدرمانی اغلب مسیری مرحلهای دارد: پذیرفتن مسئولیت، پاسخ دادن صادقانه به پرسشها، فهمیدن آنچه در رابطه گذشته بود و ساختن دوباره اعتماد. رویکردهایی مثل زوجدرمانی هیجانمدار یا روش گاتمن در این زمینه به کار میروند.
درمان فردی هم برای هر کدام از طرفین میتواند مفید باشد، چه برای کنار آمدن با زخم، چه برای فهمیدن انگیزهها و تصمیم درباره آینده. هدف درمانگر قضاوت نیست؛ کمک به روشنی است.